پس مي توان از طريق ِتغيير ِحالات ِجسمي وتمركز ِفكري ،بر زندگي ِخود مسلّط شد.تمركز ،عبارت است از تصوّر ِ ما از زاويه وبخشي ازيك واقعيّت؛مثل ِنقطه ي ِتمركز ِيك دوربين ِعكاسي ،كه عدسي ِ آن تنها يك تصوير ويك زاويه از چيزي را كه مورد ِتوجّه قرارگرفته ،نشان مي دهد.با تغيير ِ نقطه يِ تمركز،مي توانيد تصوير ِديگري از واقعيّت برداريد؛تا به احساسِ تازه اي دست يابيد.به هر حال،هر يك از ما،در چهره ي ِ ديگران ،تصويري را كه در دل ِخود دارد ،مي بيند.بايد دانست : به هر طرف كه توجّه كنيد ؛به همان سو مي رويد.امّا بدانيد كه غالبا فاصله اي بين ِتغيير ِمركز ِِتوجّه و تغيير ِحالت ِجسم وتغيير ِ مسيرِ زندگي، وجود دارد. در ضمن بايد اين الگوي ِ مثبت ِجديد ،شرطي شود تا تداعي ِعصبي ِكافي،در ما ايجاد گردد. بهترين روش ،براي ِكنترل ِ مركز ِ توجّه، طرح ِ پرسش هايي از قبيل ِ :«چه گونه مي توانم اين كار را تا پايان اجرا كنم ؟»است.پاسخ به اين پرسش، ضمن ِ افزايش توان،ساده ترين روش ِ تغيير ِاحساس،نسبت به امور واشيا ،ودر نتيجه تغيير ِ مسير ِ زندگي است.

          درك ِ ما از جهان از طريق ِحواس ِپنجگانه صورت مي گيرد. غلبه يِ هر يك از قواي ِ پنجگانه يِ بصري ، سمعي ، ِلمسي ،بويايي،وچشايي در افراد،متفاوت است . تغيير ِكيفيّت هاي ِفرعي اين قوا ،از قبيل ِرنگ ،اندازه ،فاصله وميزان ِ حركت وشدّت و ضعفِ آن ها، برنوع ِاحساس ِما از شادي ، يأس و...اثر مي گذارد .در واقع،توانايي ِما در تغيير ِنحوه يِ احساس،بستگي به توانايي ِما در تغيير ِاين كيفيّت هاي ِفرعي دارد.

        تعبير وتفسير ازوقايع،احساسات و عواطف رابه وجود مي آورد.هر تفسير وتعبيري،در واقع ، پاسخي است ،كه در برابرِ پرسشي مطرح مي گردد ؛ما با تغيير ِ نوع ِ پرسش هاي ِ عادتي ِخود(تفكر و ارزيابي) آگاهانه،به تعبيرها وتفسيرهاي ِجديد و مثبت ودر نتيجه احساسات و عواطف ِ خوشايند مي رسيم.

        پرسش هاي ِ عالي ونيرو بخش ،سبب ِ تغيير ِ جهت ِتوجّه ،ودر نتيجه، دگرگوني ِاحساس ِ ما،مي گردد ؛و مثل ِاشعه ي ِ ليزر،با حذف ِاطّلاعاتِ نامربوط به پرسش، توجّه ما را، متمركز مي سازد. در ضمن ، منابع ، روش ها و راه حل هاي ِ تازه اي را براي ِ تغيير، در اختيارمان، مي گذاردتا سرانجام ،دست به عمل وپيشرفت بزنيم.

نمونه ي ِپرسش های ِ عالي:

*چه چيزي سبب ِخوشبختي،شور وهيجان،افتخار،لذّت،تعهّد،دوستي ومحبّت ِمن ،است؟

*امروز چه چيزهايي را بخشيده يا به ديگران،آموخته ام ؟ تا چه اندازه به كيفيّت ِ زندگي ِ خود افزوده وچه گونه دستاوردهاي امروز را، سرمايه ي ِزندگي ِ فرداي ِخود، كنم؟

*امروز چه چيزي ياد گرفته ام؟ اين كار چه حسني دارد؟ چه گونه مي توانم از وضع ِ موجود استفاده كنم؟