«عيدباستاني ،سال روز ِزندگي،برهمگان فرخنده باد!»
«زين گذر كن؛ اي پدر! نوروز شد! خلق از خلّاق،خوش پد فوز شد!
باز آمد آبِ جان در جوي ِ ما ! بازآمد شاه ما در كويِ ما !
مي خرامد بخت و دامن مي كشد! نوبت توبه شكستن مي زند!
توبه را بارِ دگر سيلاب برد ! فرصت آمد؛ پاسبان را خواب برد!
هر خماري مست گشت و باده خورد! رخت را امشب گرو خواهيم كرد!
زآن شراب ِلعلِ جانِ جان فزا ، لعل اندر لعل اندر لعل ِما !
باز خرم گشت مجلس دل فروز ! خيز دفع ِچشمِ بد، اسپند سوز!
نعره يِ مستان خوش مي آيدم ! تا ابد، جانا !چنين مي بايدم!...
گر ز زخمِ خار ،تن، غربال شد! جان وجسمم گلشنِ اقبال شد !
تن به پيشِ زخمِ خارِ آن جهود جانِ من، مست وخراب آن ودود!
بويِ جاني، سوي ِجانم مي رسد ! بويِ يار ِمهربانم مي رسد! »
«عيدباستاني ،سال روز ِزندگي،برهمگان فرخنده باد!»
رضا ساریخانی، پژوهنده و پژوهش ورزِ رشته ی ِ زبان و ادبیّات ِ پارسی،این وبلاگ را گشوده تا به باز شناخت ِاندیشه،مهارت هاي ِپنداری ِبيان و بازتاب ِآن دو، در گفتار و كردار ِخود، در آينه ی ِاجتماع ِآثار ِادبي،بپردازد؛ و از آنانی که در پيش برد و پالايش ِاين وبلاگ، هم راه گردند، سپاس گزار است.